Τετάρτη, 7 Μαρτίου 2012

πρωινό ξύπνημα για νοικοκυρές...

αγαπημένο μου ημερολόγιο,
ξύπνησα σήμερα στις 5 το πρωί όπως πρέπει να ξυπνάει δηλαδή κάθε καλή νοικοκυρά....δεν κοιμήθηκα και καλά ..όλη νύχτα με κυνηγούσε ο buzz lightyear ...άμα δεν ξέρεις ποιος είναι μη διαβάζεις την συνέχεια...είναι θέμα αρχής...με κυνηγούσε λοιπόν και βρήκα καταφύγιο στην αγκαλιά του woody μια κι αυτός βρέθηκε πιο κοντά στο μαξιλάρι μου....ευτυχώς δηλαδή που ο Κουασιμόδος ήταν πεταμένος στο ράφι μεταξύ ενός βοηθήματος έκφρασης -έκθεσης και ενός expansion του World of Warcraft...σαν καλή νοικοκυρά με μπόλικα νεύρα και με μια πιστοποιημένη τρέλα πήγα στην κουζίνα και άδειασα όλα τα ντουλάπια....η σωστή δουλειά το πρωί γίνεται...το τι σαβούρα βρήκα δεν λέγεται...από χαλασμένα και ληγμένα τρόφιμα μέχρι μπουκαλάκια με αγιασμό, λάδι ξεματιάσματος, γαρύφαλλα επιταφίου, κεριά Αναστάσεως ψιλολιωμένα και στραβά και μη σου πω φοβήθηκα ότι θα βρω και την μικρή Τερέζα αλλά ευτυχώς δεν με καταδέχτηκε....... 
οπλίστηκα με τα καθαριστικά λοιπόν και τα γυάλισα όλα....δυο σακούλες μαύρες γέμισα σκουπίδια...στην μια έβαλα τάπερ...γεννάνε αυτά είμαι σίγουρη ...όλο πετάω κι όλο εμφανίζονται...δεν έβαλα και γάντια και χάλασα δυο νύχια ...δεν τα μπορώ τα γάντια καθόλου....
την βρωμιά πρέπει να την νιώσεις στο πετσί σου για να την καθαρίσεις...τι ωραία τα έστρωσα τώρα....αφού δεν έκλεισα τις πόρτες για να φαίνονται....βιτρίνα σε λέω έκανα , τύφλα να χει το cook shop....μ αυτά και μ' αυτά πήγε εφτά η ώρα και τώρα κάθισα να πιω καφέ και να φτιάξω το νύχι...όλα κι όλα....με σπασμένο και ξεθωριασμένο νύχι δεν βγαίνω έξω...έχω μια εμμονή σ αυτό...καμιά φορά το βράδυ και ενώ είμαι έτοιμη να κοιμηθώ βλέπω κανένα νύχι αλλοιωμένο και τα ξαναβάφω όλα πριν κοιμηθώ....ναι κοιμάμαι με τα χέρια τεντωμένα έξω απ΄το πάπλωμα....
είναι σοβαρό?...όχι μην απαντήσεις δεν θέλω να ξέρω....άντε καλημέρα σας!!! 


                         επισυνάπτω φώτο των κομπάρσων που έλαβαν μέρος


Παρασκευή, 17 Φεβρουαρίου 2012

βγάλε την κορόνα από τον βάτραχο....

αγαπημένο μου ημερολόγιο,
θέλω να σου μιλήσω σήμερα για τους βατράχους....ναι ναι τους γνωστούς αγνώστους ντε....αυτούς που τους κάνουμε πρίγκιπες ....θα μου πεις αυτοί γίνονται πρίγκιπες στα παραμύθια μ ένα φιλί...τώρα άλλαξε το κόλπο δεν γίνονται από μόνοι τους πια...πρέπει εμείς να τους κάνουμε οι απεγνωσμένες βασιλοπούλες....θα σου πω πως γίνεται να καταλάβεις....έχεις μια βασιλοπούλα που βαριέται λέμε τώρα....παίρνεις έναν βάτραχο από το έλος εκεί έχει πολλούς και τον ψεκάζεις με αρωματικό φίλτρο να φύγει η μπατακίλα....ρίχνεις μπόλικη χρυσόσκονη να θολώσεις την εικόνα του και μετά από πάνω του πετάς και έναν μανδύα να καλύψεις την μιζέρια του....τέλος του καρφώνεις και μια κορώνα στο γλιστερό κεφάλι του και είναι έτοιμος....τώρα εσύ θα μου πεις ,γιατί να είναι βάτραχος και να μην είναι βατραχίνα η βασιλοπούλα....
δεν θ αλλάξεις εσύ χρυσό μου τα παραμύθια....άμα θες γράψε δικό σου τώρα μιλάω εγώ και σκάσε.....συνεχίζω....
ο ντεμέκ πρίγκηπας όμως παίρνει αέρα με τις κάπες και τις κορόνες ...εκεί αρχίζουν τα δύσκολα...τραβάς τραβάς μαρή βασιλοπούλα να βγάλεις την παλιοκορόνα απ το κεφάλι του κι αυτός δεν την βγάζει....εμ αυτά έτσι είναι ...όλοι μάγκες γίνανε ...τυχαίο που όλοι οι μεγάλοι παραμυθάδες ήταν άντρες; μας πότισαν από μικρές με τις χιονάτες και όλες τις κοιμισμένες βασιλοπούλες....και μεις ακόμα κοιμόμαστε....λοιπόν για να τελειώνουμε ...πάρε τον βάτραχο και πέτα τον στο έλος χωρίς πολλά πολλά...κανείς δεν θα σε σώσει όπως στα παραμύθια.... 
ξύπνα , βάλε την κορώνα στο πατάρι και παίξε μπάλα όπως εσύ ξέρεις χρυσή μου....
τέλος παραμυθιού:)


***άγνωστη λέξη...μπατακίλα είναι η μυρωδιά από τα στάσιμα νερά:)

Τρίτη, 14 Φεβρουαρίου 2012

για όλα φταίει το νύχι....

αγαπημένο μου ημερολόγιο,
τώρα τελευταία όλα τα παίρνω πολύ σοβαρά...αυτό με χαλάει πολύ και αποφάσισα να επιστρέψω κούτσα κούτσα στον παλιό καλό μου εαυτό...σ' αυτόν τον <δεν γαμείς ψηλά καπέλα>...για το λόγο αυτό θα φοράω μέσα στο σπίτι περούκα ξανθιά και μαύρο γυαλί για να δώσω έμφαση στην αλλαγή που θα κάνω πάλι στον εαυτό μου...έχω και κάτι μπότες με τακούνι που δεν τις έβαλα ποτέ γιατί στραβοπατάω και δεν μπορώ να ισορροπήσω, αλλά θα τις βάλω κι αυτές στην ανάγκη μέχρι να επιστρέψω σε μένα....θα ξαναβάψω και τα νύχια κόκκινα όπως έκανα εδώ και χρόνια...αυτό το απαλό εκρού που τα βάφω τον τελευταίο καιρό μου χάλασε την διάθεση ...απαλό ...τι δουλειά έχει με μένα ; να δεις αυτό φταίει για όλα...τα ξεβάφω τώρα αμέσως και τα βάφω πάλι κόκκινα...πως δεν το κατάλαβα τόσο καιρό; και μετά μου λες το χρώμα στο νύχι δεν παίζει ρόλο....μωρέ μπορεί όλη σου τη ζωή να αλλάξει....πάει αυτό το τακτοποίησα και ήδη αισθάνομαι καλύτερα....η περούκα με πάει τι λες??  να βγω έξω έτσι?

Δευτέρα, 13 Φεβρουαρίου 2012

είναι σοβαρό;

αγαπημένο μου ημερολόγιο,
θυμάσαι μικρή που είχα κόλλημα με την μαύρη καλλονή , το άλογο; εκείνη την σειρά ντε που έβλεπα στο δημοτικό....ήθελα να σου πω πως ακόμα ονειρεύομαι πως τρέχω με κείνο το άλογο ...είναι σοβαρό;
ειδικά όταν είμαι θυμωμένη ή στεναχωρημένη βάζω την μουσική αυτή και καλπάζω με τον νου μου...είναι σοβαρό; 
και γιατί δηλαδή ποτέ μου δεν αξιώθηκα να ανέβω σ΄ένα τέτοιο άλογο; μόνο μια φορά στο χωριό ανέβηκα στου θείου μου αλλά είχε από πίσω το κάρο....αυτό δεν πιάνεται για καλπασμός...είναι σοβαρό;
κάνε κάτι πριν γεράσω να προλάβω να καλπάσω με την μαύρη καλλονή σ΄ενα λιβάδι, σ΄ ένα ποτάμι...όπου να ναι αρκεί να προλάβω... μαύρο να είναι γυαλιστερό και όχι καφέ με χαϊμαλιά και να το λένε Ντορή...δεν θέλω τέτοιο ..αν είναι να ανέβω θα ανέβω στο καλό...είναι σοβαρό;
επισυνάπτω φωτογραφία μη μπερδευτείς και στείλεις άλλο... είναι σοβαρό;

                                             

ξανά στην αρχή....


αγαπημένο μου ημερολόγιο,
εγώ που λες δεν ήθελα να μεγαλώσω....από μικρή έλεγα πως θα δεν θα μεγαλώσω ποτέ....και για κάποια χρόνια το είχα πετύχει....ακόμα κι όταν γέννησα χειροτέρεψα και δεν μεγάλωνα καθόλου σε πείσμα μερικών που φαγώνονταν να στρώσω....ε δεν έστρωσα ούτε τότε....να μη σε πω ότι έπαιζα πιο πολύ τότε....έχω δει εγώ κινούμενα σχέδια και έχω πει παραμύθια ....τώρα όμως τελευταία σα να μεγαλώνω ....δεν έχω καταλάβει τι έκανα λάθος ...με πείραξε ο χειμώνας νομίζω....αυτός ο χειμώνας δεν μου κάτσε καλά....θέλω να φύγει να βάλω τις σαγιονάρες μου και να πασαλειφτώ με λάδι καρύδα ....να πασαλείψω γενικώς όλη μου την ζωή και να την πάω για ηλιοθεραπεία...δεν γελάω πολύ τελευταία ...ευτυχώς στο κλάμα δεν έχω αλλαγή πάντα έκλαιγα εύκολα...
σα να μιζεριάζω ώρες ώρες....σα να φεύγουν οι μέρες μέσα από τα χέρια μου ...η αλήθεια είναι πως δεν μπορώ να γελάσω με μένα όπως παλιά...δεν έχω κουράγιο να με κοροϊδέψω...αυτό για μένα είναι το χειρότερο που θα μπορούσα να πάθω....δεν θέλω να βλέπω τα μούτρα μου τόσο σοβαρά....
δεν μου πάει και το σοβαρό μου βγάζει θλίψη....μέχρι κρέμες άρχισα να βάζω στη μούρη μου ..πρωί βράδυ για να μη κρεμάσει μου είπανε.... ρυτίδες δεν έχω εκτός ...αλλά εντός γίνεται της πουτάνας τελευταία....και τι κρέμα να βάλω εντός;  μετά σκέφτομαι και λέω μήπως ήρθε η ώρα να βάλω κι εγώ ένα ταγιεράκι , να κόψω το μαλλί σαν της μαμάς και να γυρνάω το φλιτζάνι ; 
δεν θα το αντέξω αυτό αν το κάνω....ξανά στην αρχή....  
εγώ που λες δεν ήθελα να μεγαλώσω....